چابکی یادگیری مفهومی امیدبخش در دنیای آموزش است که مجموعه ای از رفتارهای تعریف شده در جهت یادگیری دقیق، سریع و هدفمند را دربر می گیرد. در مدارس ایران، به این مجموعه رفتارها کمتر توجه شده است؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف ارزیابی عوامل مؤثر چابکی یادگیری در یادگیری الکترونیکی انجام شده است. پژوهش حاضر از بعد هدف، کاربردی و براساس گردآوری داده ها به شیوۀ کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. گردآوری داده ها و استخراج مضامین با استفاده از مصاحبۀ نیمه ساختاریافته با خبرگان آگاه در این حوزه انجام شد. مشارکت کنندگان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و معیار اشباع نظری انتخاب شدند. یافته ها نشان دادند 60 مضمون پایه و 15مضمون اصلی بر چابکی یادگیری در یادگیری الکترونیکی مؤثر است. این مضامین شامل چابکی محیطی، پشتیبانی آموزشی، برنامه های نوآورانه، چابکی آموزشی، سازمان چابک، یادگیری مشارکتی، هدفمندی آموزشی، جهت داربودن آموزش و... است. به منظور تحقق چابکی یادگیری در آموزش الکترونیک باید شرایطی فراهم شود که برنامه ها در راستای جهت داربودن آموزش و هدفمندی اجرا شوند. یافته ها نشان دادند ارتباط بین تمامی مؤلفه ها معنادار بوده (0/05

آموزش پزشکی در ایران مانند بسیاری از کشورهای جهان در سه مقطع آموزش پزشکی عمومی (Undergraduate Medical Education)، آموزش پزشکی تخصصی (Graduate Medical Education)، و آموزش پزشکی مـــــداوم (Continuing Medical Education)  ارایه می شود. به منظور پیشرفت آموزش پزشکی و ایجاد تحول لازم در آن، اندیشمندان و مربیان آموزش پزشکی، در گردهمایی های مختلف از جمله اجلاس سال 1988 برای رفع نارسایی های موجود در آموزش پزشکی، گام های اصلاحی را پیشنهاد نمودند. یکی از مهمترین مسایل مطرح شده در این نشست، توسعه فناوری اطلاعات در عرصه آموزش علوم پزشکی می باشد. دانشکده های زیادی در کشورهای پیشرفته از سیستم آنلاین جهت ارتباط با دانشجوان بهره می جویند. بسیاری از دروس پزشکی بصورت "برخط " ارایه می شود. این تاثیرات، اگرچه با روند کندتر در ایران نیز در حال شکل گیری است، تلاش دانشکده های پزشکی ایران برای تاسی گرفتن از یادگیری الکترونیکی در برنامه های استراتژیک این دانشکده ها قابل رویت است. حرکت های جدیدی در برخی از دانشگاه ها در زمینه آموزش های الکترونیکی در دوره بازآموزی ها صورت گرفته است و پتانسیل موجود می تواند مسیر الکترونیکی شدن آموزش پزشکی را حداقل در برنامه درسی علوم پایه تسریع نماید. برای تهیه این مقاله بیش از پنجاه مقاله خارجی، ده مقاله داخلی، هشتاد سایت مرتبط با یادگیری الکترونیکی در آموزش پزشکی مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه مشاهدات نشان داد که کاربرد یادگیری الکترونیکی به عنوان یک برنامه مورد توجه دانشگاه های علوم پزشکی در دنیا قرار گرفته است. برخی از دانشگاه ها از جمله دانشگاه های آمریکای شمالی، این مقوله را در آموزش علوم پایه بطور کامل انجام داده اند. در کشور ما نیز بعضی از دانشگاه در زمینه آموزش های مداوم برنامه هایی را به مورد اجرا گذارده و برخی دیگر نیز در زمینه تک درس بصورت الکترونیکی اقدام نموده اند.

با ظهور شبکه جهان گستر، عبارات و اصطلاحات جدیدی وارد ادبیات علوم تربیتی بخصوص رشته «فناوری آموزشی» شد که یادگیری الکترونیکی، از آن جمله است. با وجود گستردگی این پدیده هنوز تعریف مشترکی از آن که مورد قبول همه باشد، در دست نیست. تعریفی که «رامیزوفسکی» ارایه کرده است، تا حدودی از دیگر تعاریف موجود جامع تر است. در این تعریف، اشاره شده که یادگیری الکترونیکی، هم می تواند فعالیتی انفرادی باشد و هم فعالیتی گروهی. از سوی دیگر، یادگیری الکترونیکی می تواند به صورت پیوسته یا گسسته صورت گیرد. از اواسط دهه 90 شاهد گستردگی رو به رشد دوره ها و پروژه های یادگیری الکترونیکی بوده ایم، با وجود این، پژوهش های جدید حاکی از ناکامی بسیاری از پروژه های بزرگ و معروف در دستیابی به هدف های خود است. میزان افت تحصیلی در دوره های الکترونیکی نسبت به دوره های حضوری بسیار زیاد بوده است. علاوه بر این، بسیاری از افرادی که در دوره های الکترونیکی ثبت نام کرده بودند، دوره ها را ناتمام رها کرده اند. در سال های اخیر شاهد افزایش نوشتارهای مربوط به شکست پروژه های یادگیری الکترونیکی بوده ایم که با بررسی آنها می توان دلایل شکست پروژه ها را در رویکردهایی همچون: رویکرد مدیریتی، رویکرد مبتنی بر نیازها، رویکرد الکترونیکی و رویکرد مبتنی بر یادگیری، دسته بندی کرد. هر یک از این رویکردها بر جنبه ای از علل شکست تاکید دارند، اما در رویکرد سیستمی تلفیقی بر تمامی ابعاد تاکید می شود و بر این اساس است که منابع شکست از 3 سطح ناشی می شوند: سطح فرآورده، سطح یادگیرنده (زمینه درونی) و سطح سازمانی (زمینه بیرونی).

یادگیری الکترونیکی، به عنوان پیامد مستقیم ادغام فناوری و آموزش، به صورت یک رسانه قدرتمند یادگیری به ویژه با استفاده از فناوری های اینترنت پدیدار شده است. اهمیت انکارناپذیر یادگیری الکترونیکی در آموزش منجر به رشد گسترده تعداد دوره های آموزش الکترونیکی و سیستم های ارائه انواع مختلف خدمات می شود. بنابراین، ارزیابی سیستمهای یادگیری الکترونیکی برای اطمینان از ارائه موفقیت آمیز، استفاده کارآمد و تأثیرات مثبت بر یادگیرندگان بسیار مهم است.